1ـ ملت فلسطین به خاطر آزادی فرزندان خود که دو هفته ایست از بند صهیونیست ها نجات یافته اند، به جشن و شادمانی پرداخته است و تاکنون 450 مرد و 27 زن فلسطینی آزاد شده اند و هنوز 550 اسیر دیگر در اسارت قرار دارند و بعد از دو ماه دیگر آزاد خواهند شد. صهیونیست ها در صددند تا این شادمانی را به عزا و ماتم تبدیل کنند. همایش اصلی که جنبش حماس آن را در وسط شهر غزه برگزار کرد و نزدیک به دویست هزار تن از شهروندان فلسطینی در آن مشارکت کردند، خود گواهی زنده بر شادمانی گسترده ملت فلسطین است که در دو هفته گذشته ادامه داشته است و شمارش تمامی موارد آن از حوصله این مقاله خارج است.

2ـ فرافکنی مشکلات داخلی اخیر که به طور مشخص دولت نتانیاهو از آن در رنج است و یکی از مصدایق آن اعتراضات و تظاهرات پی در پی مردمی روز افزون در تمامی شهرهای "اسراییل" است که علیه اوضاع نامساعد اقتصادی و اجتماعی به ویژه بعد از به عهده گرفتن ریاست دولت از سوی نتانیاهو به وقوع پیوسته است.

3ـ بازیابی قوت بازدارندگی "اسراییل" که در دوره اخیر به تحلیل رفته و تضعیف شده است. شکست تلاش های امنیتی در یافتن مکان اختفای شالیت که مدت پنج سال در اسارات نیروهای مقاومت قرار داشت، گواهی دیگر بر اوضاع و شرایط نامساعدی است که سرویس های امنیتی اشغالگران در سال های اخیر در آن قرار دارند.

4ـ اطلاع پیدا کردن از امکانات و تجهیزات مدرن و جدیدی که اخیرا در اختیار نیروهای مقاومت قرار گرفته است. صهیونیست ها از وجود سلاح ها و ادوات نظامی پیشرفته ای در نزد گروه های مقاومت غزه ابراز نگرانی می کنند که اخیرا و بعد از فروپاشی حکومت قذافی از لیبی به این منطقه قاچاق شده است.

5ـ منحرف کردن نگاه و توجه جوامع بین المللی از آن چه در کرانه باختری به ویژه در قدس شرقی در مورد مصادره بی سابقه اراضی فلسطینیان در حال اجراست تا با این گونه اقدامات شهرک های جدیدی ساخته شوند و یا گسترش یابند و صهیونیست های بیشتری را در خود جای دهند. بدین ترتیب نقشه آنان مبنی بر کوچاندن کامل فلسطینیان از شهر قدس و اعلام این شهر به عنوان پایتخت ملت یهود عملی شود.

بنابراین گروه های فلسطینی مستقر در غزه باید متوجه اهداف اشغالگران باشند و انگیزه های واقعی آنان در زمینه افزایش حملات را شناسایی کنند و عرصه سیاسی فلسطین و منطقه و جهان را به دقت مورد بررسی قرار دهند و با همکاری هم مانع از آن شوند که دولت نتانیاهو بتواند به اهداف پیدا و پنهان خود دست یابد. شاید تنها راه فرا روی آنان توافق در مورد راهبرد یکسان در جهت رویارویی با تجاوز احتمالی دشمن باشد.

گروه های فلسطینی باید به طور کامل از اقدامات یک جانبه ای بپرهیزند که ممکن راه برون رفتی برای خروج دولت نتانیاهو از بحران های داخلی و خارجی در برابر این دولت قرار دهد و همزمان بر درد و رنج های ملت فلسطین بیفزاید؛ ملتی که به اندازه کافی از محاصره تحمیلی صهیونیست ها (پنج ساله) و جنگ ظالمانه علیه این ملت در سال های 2008 و 2009 که تر و خشک را با هم سوزاند و پیامدهای آن به اندازه کافی رنج کشیده است و هنوز هم رنج می کشد.

بمباران های اخیر "اسراییل" علیه غزه نشان می دهد که تجاوزات این رژیم علیه این منطقه آن گونه که عده ای ادعا می کنند، صرفا به دلیل اسارت شالیت نبوده است و اگر این گونه بود، می بایست بعد از تبادل اسرا و بازگشت شالیت حملات مستقیم اشغالگران نیز متوقف می شد ولی ما مشاهده می کنیم که برای این رژیم خونخوار قبل و بعد از آزادی شالیت تفاوتی ندارد و دلیل آن نیز مشخص است و آن این که صهیونیست ها تشنه خون ملت فلسطین هستند و وجود ملت فلسطین موجودیت آنان را به خطر می اندازد.